"Pamiętajcie o ogrodach
Przecież stamtąd przyszliście
W żar epoki użyczą wam chłodu
Tylko drzewa, tylko liście..."


J.Kofta, PAMIĘTAJCIE O OGRODACH

Jerzyk (Apus apus)

Śpiew ptaka:

Rodzina:
jerzykowatych
Zaobserwowano:
Pawłowice
Data obserwacji:
17 czerwca wieczorem, 22 czerwca rankiem
Opis:
Osobniki obu płci wielkości równej wróblowi domowemu. Brak dymorfizmu płciowego ubarwienie ciała czarne, matowe z granatowym połyskiem na grzbiecie. Na podbródku mała, jasna plamka. Bardzo długie i ostro zakończone skrzydła, rozwidlony ogon. Specyficzna budowa nóg: wszystkie 4 palce skierowane do przodu. Tak ułożone palce umożliwiają zawisanie na pionowych ścianach zaś uniemożliwiają siedzenie na gałęzi czy poruszanie się po ziemi. W przypadku, jeśli jerzyk znajdzie się na ziemi może tylko pełzać. Jerzyki przylatują do nas w maju, odlatują w sierpniu. Gniazdują od maja do sierpnia. Gatunek jest monogamiczny. Gnieździ się grupkami wysoko na murach zabudowań. Jedną z charakterystycznych cech jerzyka jest to, iż nie znosi on konkurencji. Ze swojego regionu wygania wszystkie inne ptaki. Widziany przez Bartosza w stadku 4-5 osobników. Gniazdo jerzyka to płaska czarka zbudowana z drobnych traw, włosia, wełny, piórek zlepionych śliną, w szczelinie muru, pod dachówkami, czasem w skrzynce lęgowej lub w dziupli. Samica pod koniec maja znosi 2-4 jaja. Pisklęta są gniazdownikami, rodzice karmią je aż 35 do 50 dni. Jerzyki to znakomici lotnicy, potrafią osiągać zawrotne prędkości lotu. Żywi się wyłącznie owadami. Chwyta drobniejsze owady latające na dużych wysokościach. Ze względu na małe nóżki Jerzyki nawet kopulują w powietrzu.